Wanneer je de koer opwandelt, dan merk je links van je meteen het statige koetshuis op. De drie grote blauw-wit gestreepte poorten maakten in de glorietijden meteen indruk op de bezoeker. De mooie moderne regelmatige baksteen van Neuport, de imposante gebouwen met op maat gehouwen blauwe steen, de van sierlijk smeedwerk voorziene poorten, alles wees op een huis van standing dat over de nodige voertuigen beschikte. De entree moest de bezoeker nederig maken en doen beseffen dat hij wel degelijk aan het goede adres was: dat van de burgemeester.

Maar zoals alle gebouwen van deze site, geraakte het ook in verval. Muren verzakten, dakbalken rotten, de houten poorten verteerden ...

In 2000 werd het verkocht aan de huidige bewoners en in 2003 begon de verbouwing. Op ongeveer negen maanden tijd werd het oude gebouw in zijn ouwe houten ribbenkast gezet, van de nodige "stutten" voorzien en opnieuw aangekleed. Klaar voor een nieuwe toekomst.

Klik op de fotogalerij voor een diashow in groot formaat.

Vóór de renovatie

Deze fotogalerij toont u de staat van het gebouw zoals het in 2000 aangekocht werd door de familie D'Hooghe-Pattyn. Het gebouw was vooral een opslagruimte annex garage annex gelijkvloerse zolder. De trekkers waren gesprongen en de gebinten waren de buitenmuren naar buiten aan het drukken. De grond was aangestampte aarde. Er waren geen technieken aanwezig.

Tijdens de renovatie

Najaar 2003 werd met de verbouwing begonnen. De eerste taak was om het compleet te strippen. Vervolgens was het hoognodig om her en der fundamenten aan te brengen. Het gebouw was immers gewoon op de grond gebouwd. In een volgende stap werden de buitenmuren aan elkaar gefixeerd met nieuwe stevige I-profielen. De twee oude in de "living" bleven behouden maar in de keuken werden er drie nieuwe aangebracht. Een betonnen ringbalk werd de nieuwe steun van het dak. Daarmee was het strafste werk achter de rug, en kon begonnen worden met "gewone" zaken zoals een betonnen vloer, een dak, buiten- en binnenmuren en verdere afwerkingen. Als verwarming werd gekozen voor een systeem van gas-luchtverwarming, waarbij de grote rechthoekige, geïsoleerde hete luchtkokers recht in de grond, vlak onder de betonplaat gelegd worden. Dat kan u allemaal zien in deze fotoreeks:

Na de renovatie

Na de verbouwingen was het koetshuis omgevormd tot een heus woonhuis. De voorkant kon vrij gesloten blijven zodat de bewoners niet al te veel last zouden hebben van de latere evenementen. De achtergevel echter werd serieus opengemaakt waardoor erg veel natuurlijk licht kan worden binnengetrokken.

*** UNDER CONSTRUCTION ***

Algemene introductie tot het tijdperk waairn de site verkocht werd en geklasseerd werd als industrieel erfgoed.

Meteen in het oog springend voor wie de site bezoekt, is de grote duiventoren die links tegen de vroegere paardenstallen aan kleeft. De voorgevel van deze stallen werd in dezelfde luxueuze baksteen en in dezelfde stijl als het koetshuis afgewerkt. De gebouwen links vormen tezamen één 40 m lange imposante gevel, die de koer een enorme diepte geven, en de blik onafwendbaar geleiden naar de grote, brutale voorgevel van de eigenlijke brouwzaal.

Voor de renovatie

De paardenstallen waren voorzien van behoorlijk luxueuze paardenboxen. Ook waren er kleinere stallingen in dit gebouw. Deze dienden in eerste instantie nog als opslagruimten - zo vonden de nieuwe eigenaars in de jaren '90 er nog zo'n 20.000 authentieke Rubbens-flesjes terug - maar later verden ze eigenlijk vooral als clublokaal voor de lokale jeugd ingezet.

 

Tijdens de renovatie

Dit gebouw is heel robuust gebouwd en heeft de tand des tijds zeer goed overleefd. De paardenboxen waren "as good as new". Ook de vloeren, de plafonds, de muren en zelfs de zolder waren nog quasi intact. Zware structurele ingrepen waren tijdens de renovatie dan ook niet nodig. Het volstond om nieuwe lijnen uit te zetten binnen het kader van het gebouw.

 

Na de renovatie

Uiteindelijk is één paardenbox behouden als inkomhal. De andere maakten plaats voor een aangename en ruime living. De ruimte die de lokale jeugd had omgetoverd tot clubhuis, werd de keuken annex eetkamer. De grote lege zolder is nu gevuld met diverse slaapmakers, een ruime badkamer, een TV-kamer, een mooie centrale hall waar de zon veel speelruimte heeft. De duiventoren is eerst geheel leeggehaald en dan voorzien van een mooie houten trap. Geheel boven in de toren is een uilenkast voorzien. Daarin leggen onze kerkuilen jaarlijks hun eitjes. vzw Natuurpunt is er best trots op, en wij ook !

 

(De foto's in deze fotoreeksen zijn op diverse momenten getrokken, deels analoog, deels met digitale toestellen (van de eerste generatie). Omwille van de presentatie zijn ze door elkaar gemonteerd, in een zo logisch mogelijke volgorde.)

Heel onopvallend, geprangd tussen de imposante brouwzaal en de stallingen rechts, zit het magazijn/de bottelarij. Het is een gebouw zonder enige opsmuk. Omdat het vanop straat niet zichtbaar is, werd er geen moeite gedaan om er een mooie siergevel tegen te metselen. De afwerking van ramen en deuren staat ook op een veel lager pitje dan die gevels welke wél vanop straat zichtbaar waren.

In de hoek van de koer, dwars doorheen dit gebouw eigenlijk, is soms wel een doorgang naar de tuin, en soms ook niet. Het hangt wat af van periode tot periode, en dat merk je ook aan de foto's. Er was een tijd dat men met een wagen zo de tuin kon inrijden, maar er was evengoed een tijd dat de hele doorgang was afgeblokt en als garage werd gebruikt.

Gedurende een twintigtal jaar werd dit gebouw gebruikt als pianoatelier door Daniël Boulanger (tegenwoordig actief te Aalst). Tijdens de renovatie werd de centraal geplaatste ingang naar de hoek verhuisd. Er was binnenin ook een pianolift aangebracht, om de gemakkelijk 400kg wegende piano's zonder veel moeite van en naar de kelderverdieping te brengen.

Sinds kort heeft dit magazijn een nieuwe eigenaar, die er binnenkort een - vijfde- gezinswoning zal maken.

Van dit kavel zijn behoorlijk weinig foto's gemaakt.

Voor de renovatie

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens de renovatie

 

 

 

 

 

 

 

Na de renovatie

 

 

 

Voor de renovatie

Deze gebouwen hebben tijdens de productiejaren van de brouwerij misschien wel het meest van allemaal écht afgezien. Het waren niet enkel koeienstallen, maar een reeks stallingen bij elkaar die voor diverse doeleinden werden ingezet. Er waren diverse ruimtes, deuren, poorten, enkele totaal uitgedroogde mestkelders, een simpel toilet voor de "werkmensch" en nauwelijks tot geen ruiten. Een donkere bedoening, zeg maar. De achterzijde van dit gebouw grenst aan de Heetstraat.

Tijdens de renovatie

De verbouwing dan. Van het dak bleef enkel het gebinte staan. Aan de achtergevel die aan de Heetstraat grenst werd niets gedaan. In de voorgevel werden alle ouwe poorten en deuren verwijderd. Er werden twee grote bogen geheel vrij gemaakt om er ramen in te plaatsen. De oude verrotte trekkers werden door enkele zware I-profielen vervangen. De vloer binnenin werd geheel uitgebroken. Dan werden de buizen van de luchtgas-verwarming in de grond begraven. Vervolgens werd over het hele oppervlakte een betonplaat gegoten, en dan konden de heropbouw werken beginnen.

Na de renovatie

Dé allergrootste schoonheid van dit deel van de brouwerij waren echter de massieve dakgebinten van het toch wel hele hoge dak. De architect Anthony Vanderstraeten uit Gijzenzele zag hiervan meteen het potentieel in en heeft dan ook de hele woning zo ontworpen dat de grandeur van die gebinten zoveel mogelijk tot uiting kon komen. Daartoe kon hij alle trukken van de foor toepassen, omdat het hele binnenste van deze stallingen toch geheel uitgebroken moest worden. Zo heeft hij de hele zolderverdieping tot "living" uitgeroepen, hoewel dit woord in deze context echt wel wat misplaatst is. Men ervaart eerder het gevoel van een troonzaal te betreden, als men vanuit de keuken de trap op kilmt! De keuken zelf kwam terecht op het gelijkvloers, maar heeft geen plafond, zodat je blik onverbiddelijk naar het hoge dak met zijn majestueuze gebinten wordt getrokken. Het idee om de keuken te plaatsen waar hij nu is, refereert dan weer naar de vele boerenhoven van toentertijd, waar het normaal was om vanuit de koer meteen de keuken in te stappen. De rest van het gelijkvloers is "opgevuld" met diverse nuttige ruimten. Last but not least loopt er langs de hele lengte van dit huis een metersbreed glazen plafond dat een zeer mooi beeld geeft van de ruimtelijkheid van het gebouw. Voorwaar een verbouwing om trots op te zijn!